Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.

 Titel:

 De moedervlek

 Reeks:

 

 Auteur:

 Kristien Dieltiens

 Aantal blz.

 298

 Illustrator:

 

 ISBN:

 90-6822-930-3

 Uitgever:

 Clavis

 uitgavejaar

 2002

 Vertaler uit…:

 

 Leeftijd:

 + 15

 Thema’s:

 seksueel misbruik

 Prijs: €

 22,50

 

 

“Sarah heeft pijn. Ze vertelt het aan de vogels, maar de vogels zeggen het niet verder. Ze zou het willen vertellen op school, maar kan het niet. Er klinken stemmen in haar. Ze lachen het leed weg of ze laten haar juist de pijn voelen die Sarah alleen kan wegnemen door andere pijn te veroorzaken. Lichamelijke pijn. Waarom haat ze klassieke muziek? Waarom droomt ze van een vader die haar in zee draagt en haar ‘Amira’ noemt? Waarom wil ze haar mooie moeder niet meer zien? Ze begint een tocht naar genezing, geholpen door haar psycholoog, Hans, en door de warmte en het vertrouwen die ze vindt in het gezin van Toon, een opvoeder, door het schriftje waar ze elke dag in schrijft en het lepeltje diep in haar zak. En dan is er Djamel…”

Sarah Desmet is slachtoffer van jarenlang seksueel misbruik door haar stiefvader, een belangrijk politicus. Ze belandt in het instituut Onze Lieve Vrouw der Zeven weeën, een opvangtehuis voor kinderen met gedragsproblemen. Langzaam ontrolt zich het levensverhaal van Sarah voor de ogen van de lezer. Het verhaal is tweezijdig opgebouwd: een continue afwisseling tussen het heden en het verleden die op het einde harmonisch samenkomen. De overgangen verlopen vlekkeloos, enkel de verandering van lettertype doet je als lezer stilstaan bij deze overgangen. Bladzijde na bladzijde reikt de schrijfster zowel de lezer als het hoofdpersonage stukjes aan om de puzzel te vervolledigen. De voortdurende verwijzingen naar de klassieke muziek zijn ook tweeledig: enerzijds bepalen ze mee het tempo van het boek, dat van piano (zacht) naar andantino (iets sneller) gaat en soms malinconico (zwaarmoedig) en funebre (treurig, somber) is en anderzijds onderstrepen ze het belang van klassieke muziek voor Manon, de moeder van Sarah. De drie generaties vrouwen: mémé, Manon en Sarah werden prachtig en zeer herkenbaar neergezet. Het taalgebruik werd zorgvuldig en goed doordacht gekozen. Kristien Dieltiens schreef een prachtig boek over een moeilijk bespreekbaar thema, met een nawoord van Prof. Peter Adriaenssens, de bekende kinder- en jeugdpsychiater.


Inge Umans

Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie aangepast op:15 maart, 2005