Titel:

 De eerste steen

 Reeks:

 Auteur:

 Rom Molemaker

 Aantal blz.

 144

 Illustrator:

 ISBN:

 90-269-9620-9

 Uitgever:

 Van Holkema & Warendorf

 uitgavejaar

 2004

 Vertaler uit…:

 Leeftijd:

 + 14

 Thema’s:

 voetbal, hooligans, verliefd

 Prijs: €

 11,99

Door het enthousiasme van zijn klasgenoot Johnny besluit Marten een keer mee te gaan naar een voetbalwedstrijd. Hij is verrast door de sfeer in het stadion en spaart voor een seizoenkaart zodat hij naar alle wedstrijden kan gaan kijken. Zijn vader is daar niet tevreden over maar houdt hem niet tegen. Marten gaat meer en meer op in de sfeer en laat zich verleiden tot een vechtpartij onder supporters. Daar heeft hij nadien wel spijt van, alhoewel hij moet toegeven dat hij tijdens het gevecht zich fantastisch voelde. Bij een volgende botsing tussen supporters ziet hij Harry, een buurjongen, een bommetje gooien waardoor er een gevecht ontstaat. Tijdens die schermutselingen probeert Marten zijn vriend Johnny, die een geblesseerde enkel heeft, buiten het strijdgewoel te krijgen maar dat mislukt jammerlijk. Johnny belandt in het ziekenhuis en zal nooit meer kunnen voetballen. Marten moet nu voor zichzelf even alles op een rijtje zetten.

Dit voetbalverhaal is redelijk voorspelbaar en steekt vol goede bedoelingen. De moraal van het verhaal: voetbal moet sportief blijven, als supporter kan je ook zonder vechten genieten van je favoriete club. Ook de amoureuze avonturen met het buurmeisje lopen met een sisser af, ze speelt een beetje met Martens gevoelens om zichzelf te bewijzen. Zo beleeft Marten de ene ontgoocheling na de andere: buurjongen Harry waar hij naar opkijkt blijkt een oproerkraaier die aan de pillen zit, buurmeisje Dana maakt hem verliefd maar speelt met zijn voeten, zijn ouders maken ruzie en zijn vriend mag nooit meer voetballen. Het is erg duidelijk welke personages voor de negatieve elementen mogen zorgen, te opvallend om nog boeiend te zijn. En of toekomstige hooligans dit boek zullen lezen en afgeschrikt zullen worden, blijft een grote vraag…


Mik Ghys