Titel:

 Colman

 Reeks:

 Auteur:

 Monica Furlong

 Aantal blz.

 219

 Illustrator:

 (omslag) Martijn van der Linden

 ISBN:

 90-5637-589-X

 Uitgever:

 Lemniscaat

 uitgavejaar

 2004

 Vertaler uit…:

 Engels: Anneke Koning-Corveleijn

 Leeftijd:

 + 12

 Thema’s:

 heksen, magie, onderdrukking, verzet

 Prijs: €

 13,95

Colman, Leana (Heksenkind) en Juniper vluchten met de hulp van Cormac en Finbar op een boot van een Schots eiland naar de geboortestreek van Juniper: Cornwall. Ze hoopt daar een nieuw en rustiger leven te kunnen beginnen. Maar haar geboorteland lijdt onder het wrede bewind van Meroot en de Grijze Ridder. De mensen leven in angst. Juniper en haar vrienden besluiten deze mensen te helpen de macht van Meroot en haar echtgenoot te breken. Daarvoor moeten Heksenkind en Colman zich in het hol van de leeuw wagen. De magische krachten van Juniper, haar lerares Euny en Heksenkind zelf zijn daarbij onontbeerlijk.

Dit boek vormt samen met Juniper en Heksenkind een trilogie. Gelukkig zijn de drie verhalen ook los van elkaar te lezen. Het is zelfs van weinig belang om te weten waarom Juniper en haar vrienden op de vlucht zijn gegaan. Het verhaal speelt zich in een volledig andere omgeving af. Maar net als beide vorige verhalen is dit verhaal prachtig uitgewerkt. De personages worden heel levensecht en waar beschreven. Deze keer vanuit het standpunt van de jongen Colman. Een heel bescheiden jongen, die bedachtzaam en voorzichtig is; dikwijls twijfelt, ook aan zijn eigen kunnen. Maar door zijn eerlijkheid, zijn trouw en zijn vriendschap met de anderen is hij één en al goedheid. Dat is ook wat uitstraalt uit dit verhaal. Juniper en haar vrienden komen op voor de goedheid die ooit over hun land heerste. Ze trekken ten strijde tegen het kwade, zonder daarom wraakzuchtig te zijn of anderen daardoor in gevaar te brengen.
Een heerlijk verhaal dat je vanaf het begin in de ban weet te houden. De magie die erin voorkomt is zo vanzelfsprekend dat je er geen moment aan twijfelt of het ongeloofwaardig vindt. Het einde is misschien wat overdreven wensvervullend, maar dat neem je er met plezier bij; je gunt het hen van harte.
Een warm boek, om te koesteren.

Pol Van Damme