Titel:

 Ik staak

 Reeks:

 Auteur:

 Amélie Couture

 Aantal blz.

 55

 Illustrator:

 Marja Meijer

 ISBN:

 90-448-0239-9

 Uitgever:

 Clavis

 uitgavejaar

 2004

 Vertaler uit…:

 Frans: Rina Dewulf

 Leeftijd:

 + 8

 Thema’s:

 staken, familie, broertje

 Prijs: €

 9,95

Lucie staakt. Bij haar geboorte is haar moeder overleden en nu is ook haar grootmoeder, waar ze erg veel van hield, overleden. Ze woont nu bij haar papa en zijn nieuwe vrouw, die net een zoontje gekregen heeft. Het is vakantie en haar vader wou haar naar een vakantiekamp brengen. Maar ze wil niet, ze heeft zich opgesloten in haar kamer en komt er niet uit. Als er niemand thuis is, gaat ze even in de keuken eten maar voor de rest van de dag blijft ze in haar kamer. Het is de enige manier om haar vader te laten inzien dat ze bestaat en dat ze een eigen wil heeft. Dat het voor haar allemaal niet gemakkelijk is en dat ze zijn steun erg hard nodig heeft.

Lucie vertelt zelf wat ze doet en waarom ze die beslissing heeft genomen. Ze wil dolgraag bij de familie horen maar alle aandacht gaat naar de kleine Lucas. Ze wil Lucas niet leuk vinden maar ontdekt stilaan dat ze niet anders kan. Hij is wel blij met haar gezelschap en zelfs haar vogeltje vindt Lucas leuk. Hij is de eerste die er in slaagt om Lucie stilaan op andere gedachten te brengen. Lucies vader voelt zich machteloos en wil haar naar een kostschool sturen. Zijn nieuwe vrouw begrijpt Lucie beter en slaagt erin om te bemiddelen. Vader en dochter vinden elkaar opnieuw en proberen samen het nieuwe gezin gelukkig te maken. De gevoelens van Lucie worden knap in beeld gebracht, helemaal beschreven vanuit Lucie zelf. Ze heeft die afzondering nodig om met zichzelf en haar familie in het reine te komen. Haar verhaal kent een ongekende spanning. Deze gevoelsontlading is zeer begrijpelijk weergegeven. Het mooie slot laat je een zucht van verlichting slaken omdat alles op zijn pootjes terecht komt. Paginagrote illustraties proberen een tikkeltje van de sfeer weer te geven, maar de tekst doet dat veel beter.


Mik Ghys