Titel:

 Mijn vader zegt dat wij levens redden

 Reeks:

 Auteur:

 Do van Ranst

 Aantal blz.

 108

 Illustrator:

 ISBN:

 90-5908-116-1

 Uitgever:

 Davidsfonds/Infodok

 uitgavejaar

 2004

 Vertaler uit…:

 Leeftijd:

 + 14

 Thema’s:

 groei naar volwassenheid, familie

 Prijs: €

 13,50

Ze woont met haar ouders en haar grootmoeder in de bocht van een desolate weg die doodloopt op een niet-afgewerkte brug. Ze zit dikwijls langs het water en droomt over de brug, over een boeiende wereld aan de overkant, over een droomprins. Van haar moeder mag ze ’s avonds niet naar buiten maar ze gaat op onderzoek. Er komen dan veel auto’s naar de brug maar wat gebeurt er? Een jaloerse lesbische vriendin, die verliefd is op haar, opent haar ogen. Als de zoveelste onoplettende chauffeur hun huis binnenrijdt, verzorgt ze de jongeman en gebruikt hem om meer te weten te komen over jongens en over de buitenwereld.

De lokatie van deze tienerroman spreekt onmiddellijk tot de verbeelding. Hoe zou het zijn om te leven met de dagelijkse dreiging dat er iemand je huis kan binnenrijden? Het meisje in dit verhaal krijgt nergens een naam, maar haar aanwezigheid is overal voelbaar. Ze verkent het verleden van de brug en het huis, ze onderzoekt de relatie van haar ouders en probeert haar eigen weg te vinden. Haar relatie met Sue, een lesbisch meisje, is een poging om met anderen om te gaan. Ze wil haar vriendin behouden maar weet niet of ze zelf lesbisch is. Die gedachten en twijfels worden mooi in beeld gebracht. Deze neerslag van de gevoelens van een explorerende tiener toont de twee kanten van dit meisje: de onschuldige, dromerige kant en de harde, kwetsende kant. Ze breekt uit de cocon die haar moeder voor haar geschapen heeft. Ze ontdekt de waarheid over de dood van opa en over de nachtelijke bezoekers van de brug. Een wereldvreemd meisje zet haar eerste stappen naar volwassenheid.
Dit boek werd terecht bekroond met de prijs Knokke-Heist voor beste jeugdboek.

Mik Ghys