Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.

 Titel:

 De beer die geen beer was

 Reeks:

 

 Auteur:

 Frank Tashlin

 Aantal blz.

 63

 Illustrator:

 Frank Tashlin

 ISBN:

 90-00-03547-3

 Uitgever:

 Van Goor

 uitgavejaar

 2004

 Vertaler uit…:

 Engels: Hafid Bouazza

 Leeftijd:

 + 5

 Thema’s:

 beren, natuur, identiteit, bureaucratie

 Prijs: €

 15,00

 

 

In 1964 verscheen de eerste uitgave van dit verhaal en in 1967 werd er door Metro-Goldwyn-Mayer een tekenfilm van gemaakt.
We mogen ons gelukkig prijzen dat de succesrijke Nederlandse auteur Hafid Bouazza dit schitterende verhaal herontdekte. Hij vertaalde het en blies het nieuw leven in.
Zo kunnen zowel volwassenen als kinderen met veel plezier en herkenning terug kennis maken met de lotgevallen van de arme beer, die beetje bij beetje zijn identiteit kwijt raakt.

Als de beer de ganzen naar het zuiden ziet vliegen en de blaadjes van de bomen vallen, weet hij dat de winter spoedig komt en kruipt hij in een grot om zijn winterslaap te houden.
Maar tijdens de winter wordt er een enorme fabriek gebouwd, boven op zijn grot.
Als de beer in de lente ontwaakt, bevindt hij zich midden in de drukke fabriek.
Zowel de ploegbaas, de chef, de derde, de tweede en de eerste onderdirecteur als de grote directeur, evenals de beren in de dierentuin en de beren in het circus geloven niet dat hij een beer is. Zij vinden hem een ‘zielige, luie man die een scheerbeurt nodig heeft en een bontjas draagt’.
Er zit voor de beer niets anders op dan mee te draaien in het afstompende arbeidssysteem van de fabriek.
Maar als de fabriek op een dag zijn deuren sluit, belandt de beer weer in zijn bos. Wat nu? De beer weet het niet meer.
Maar de natuur gaat zijn gang…

Het verhaal is herkenbaar, geloofwaardig en met veel ironie opgebouwd. Het hoofdpersonage, de beer dus, roept sympathie en medeleven op. Hij sleept je als het ware mee doorheen zijn zoektocht naar zichzelf.
De taal is levendig en laat zich vlot en expressief voorlezen. Dit wordt nog versterkt door de originele typografie.
De gezellige, ietwat ouderwets aandoende prenten in zwart-wit zijn de perfecte illustraties bij dit verhaal.
Zij focussen zich telkens op de juiste sfeer: rust en verstilling in de natuur, drukte en chaos in de fabriek. De expressie van de figuren spreekt voor zich en de vele details zetten je aan tot kijken, zoeken en ontdekken. De aanwezige humor werkt aanstekelijk.
De satirische manier waarop de beer door zijn nieuwe omgeving vervreemd raakt van zichzelf en de eenvoudige humor die in het verhaal verborgen zit, maken van dit boek een aanrader voor jong en oud.


Eric Vanthillo


Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie gemaakt of aangepast op:07 maart, 2005