Titel:

 Het schorpioenkind

 Reeks:

 Auteur:

 Riana Scheepers

 Aantal blz.

 125

 Illustrator:

 ISBN:

 90-209-5420-2

 Uitgever:

 Lannoo

 uitgavejaar

 2003

 Vertaler uit…:

 Afrikaans: Jooris van Hulle

 Leeftijd:

 + 10

 Thema’s:

 opgroeien, vriendschap, kattenkwaad, …

 Prijs: €

 12,95

Gideonette wordt te vroeg geboren, amper een kilo zwaar met dunne armpjes en beentjes maar ze is een vechter. Ze had eigenlijk de langverwachte zoon ‘Gideon’ moeten zijn. Ze groeit op in Zuid-Afrika, op de boerderij ‘Langverwacht’. Omdat ze een echte wildebras is noemt iedereen op de boerderij haar dan ook Gideon. Ongeveer samen met haar wordt Bhubesi, een zoeloejongen, geboren. De twee kinderen spelen, stoeien en halen hopen kattenkwaad uit. Maar dan sterft Gideon de la Rey, de vader van Gideonette. Iedereen spreekt over de vloek die op de familie rust. Gideonette en haar moeder verhuizen naar de stad waar Gideonette naar een nieuwe school gaat. Ze voelt er zich niet thuis en mist Bhubesi en de boerderij. Ze verlangt hevig naar de weekends waarin ze haar hartje kan ophalen op de boerderij. Als het schooljaar eindelijk om is besluit moeder dat ze terug naar de boerderij wil en zal Gideonette op kostschool gaan.

Door de knappe openingszin zit je meteen in het verhaal, dat je in één ruk uitleest. Het verhaal is geschreven vanuit Gideonette. Je kijkt en luistert door haar ogen en oren. Gideonette is een meisje waarmee elk rebels kind zich graag zal identificeren. Ze is apart en erg origineel. Het verhaal spreekt zowat al je gevoelens aan: het is heel humoristisch maar ook tragisch door de plotse dood van Gideonette’s vader, het ontheemde gevoel van de verhuis naar de stad, de warme liefde van haar grootouders, de pure vriendschap met Bhubesi, …Helaas sluipt op blz. 97 een jammerlijke fout het boek in. Gideonette en haar vriend Bhubesi gaan een drankje brouwen dat ze samen zullen opdrinken om bloedbroeders te worden en daarbij worden staartveren van een vleermuis gebruikt. Een vleermuis is een vliegend zoogdier en heeft dus een pels en geen veren… Deze fout doet echter geen afbreuk aan het verhaal, dat echt wel schitterend geschreven is en in 2003 bekroond werd met de Zuid-Afrikaanse ‘ATKV kinderboek-prys’. Het boek riep bij mij de gezellige en huiselijke sfeer op van de avondjes vroeger waarop we met het hele gezin keken naar het kattenkwaad dat de Zweedse Emil (Astrid Lindgren) op zijn boerderij uithaalde.
Een aanrader!

Inge Umans