Titel:

 Het huisje dat verhuisde

 Reeks:

 Soto-reeks

 Auteur:

 Virgina Lee Burton

 Aantal blz.

 48

 Illustrator:

 Virgina Lee Burton

 ISBN:

 90-5637-448-6

 Uitgever:

 Lemniscaat

 uitgavejaar

 2002

 Vertaler uit…:

 Engels: L.M. Niskos

 Leeftijd:

 + 4

 Thema’s:

 stad, platteland, huizen, verhuizen

 Prijs: €

 13,50

“Er was eens een huisje heel ver van de stad. Het was een lief huisje en het was stevig en goed gebouwd. ‘Voor geen geld van de wereld zal dit huisje ooit verkocht worden,’ zei de man die het zo goed had gebouwd. ‘Dit huisje zal nog meemaken dat de achter-achterkleinkinderen van onze achter-achterkleinkinderen erin wonen.’”

Het huisje was tevreden. Het zag de zon en de maan opkomen en ondergaan van op zijn heuvel en ’s nachts kon het heel ver weg de lichten van de stad zien. Dat maakte het huisje nieuwsgierig… Hoe zou het zijn om in de stad te wonen? Seizoenen wisselden elkaar af en jaren gingen voorbij… Maar op een dag werd er een weg aangelegd, door de heuvel met de madeliefjes, tot vlak aan het huisje. Er kwamen vrachtwagens voorbij gereden en er kwamen pompstations, winkeltjes en kleine huizen langs de nieuwe weg. En er kwamen nog meer wegen en nog meer huizen, kantoorgebouwen en flatgebouwen, scholen, winkels en garages… Ze verdrongen zich om het huisje. Niemand wilde nog in het huisje wonen en het kon voor geen geld ter wereld verkocht worden. Het huisje verkommerde… Zo is het dus als je in de stad woont, dacht het huisje… Toen werden de flats en de kantoorgebouwen rond het huisje afgebroken en vervangen door nog hogere gebouwen. En er reed een tram voor de deur en een trein boven het huisje. Het huisje wist niet meer wanneer het lente of herfst was en voelde zich eenzaam en treurig. Tot op een dag de achter-achterkleindochter van de man die het huisje had gebouwd voorbij wandelde. Ze herkende het huisje, zette er wielen onder en zo reden ze het huisje de stad uit. Ze zochten een heuvel met madeliefjes en appelbomen, zetten het huisje neer, gaven het een flinke opknapbeurt en zo werd het huisje weer verzorgd en bewoond. Nooit zou het nog nieuwsgierig zijn naar de stad!

De Lemniscaat/ de Soto-reeks geeft klassieke prentenboeken uit die behouden moeten blijven om hun charme en oorspronkelijkheid. Dit prachtige verhaal uit 1942 dat 60 jaar later nog steeds ontroert verdient terecht een vaste plek op iedere (kinder)boekenplank.

Inge Umans